# บทที่ 14: แมงป่องยักษ์ทะเลทรายกระดูก > *"นักล่าผู้ยิ่งใหญ่ไม่เคยกลัวขนาดของสัตว์ร้าย เพราะรอยแตกในชุดเกราะเป็นประตูสู่ความตาย"* --- ### I. โอเอซิสกระดูกและเสียงร่ำไห้ใต้ทิวอินทผลัม เมื่อข้ามเนินทรายที่กลิ้งเป็นแถว แอ่งน้ำสีเขียวปรากฏขึ้นกลางทะเลทรายสีเหลืองเพลิง: โอเอซิสกระดูก ตรงกลางแอ่งเป็นทะเลสาบธรรมชาติใต้ดินที่ใสดุจตาแมว ล้อมรอบด้วยแนวต้นปาล์มอินทผาลัมโบราณสูงตระหง่าน มีกิ่งก้านและใบเขียวชอุ่มแผ่ร่มเงาเย็นสบาย อากาศที่นี่เย็นกว่าทะเลทรายข้างนอกมาก พร้อมกลิ่นหอมจาง ๆ ของดอกไม้ป่าและหญ้าสด ฉากที่ให้ความรู้สึกราวกับสวรรค์ท่ามกลางนรกบนดิน แต่บัดนี้สวรรค์นั้นเต็มไปด้วยกลิ่นพิษและความตายที่หายใจไม่ออก! — *อา อา อา อา อา! ช่วยเรา!* — *แม่ที่รัก! ช่วยเด็ก!* เสียงร้องที่สะเทือนใจดังก้องไปทั่วพื้นที่อันเงียบสงบของโอเอซิส ที่ตีนหน้าผาสูงชันทางตะวันออกของทะเลสาบ กลุ่มผู้ถูกเนรเทศมากกว่า 20 คน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง คนชรา และเด็กที่นุ่งผ้าขี้ริ้ว มีโซ่เหล็กพันมือและเท้า ถูกต้อนจนมุมกับกำแพงหินริมถนน พวกเขาเป็นทาสที่เพิ่งเสี่ยงชีวิตเพื่อหนีออกจากรังโจรสลัดในป้อมปราการทรายที่อยู่ใกล้เคียง และเบื้องหน้าพวกเขาที่ขวางทางเดียวออกจากหุบเขาคือปีศาจยักษ์ที่เพิ่งโผล่ออกมาจากทรายร้อน: **แมงป่องยักษ์ทะเลทรายกระดูก**! ร่างของสัตว์ประหลาดนั้นมีขนาดใหญ่พอๆ กับบ้านสามห้อง ยาวกว่าสี่เมตร ปกคลุมไปด้วยเกราะไคตินสีดำสนิทที่เปล่งประกายด้วยสีม่วงพิษลึกลับ ขาแหลมทั้งแปดนั้นเปรียบเสมือนหอกเหล็กที่ฝังลึกลงไปในหิน รองรับร่างที่มีน้ำหนักหลายตัน ด้านหน้ามี **ปากกาจับคู่** ขนาดยักษ์ที่ใหญ่เท่ากับโรงโม่หิน ขอบหยักที่แหลมคมเปิดและปิดอย่างต่อเนื่อง *ทาง... ทาง...* แต่ละแคลมป์จะบดขยี้ลำต้นของต้นปาล์มอินทผลัมที่ใหญ่เท่ากับคนสองคนกอดกัน! สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือหางซึ่งยาวกว่าสามเมตรและโค้งไปทางหลัง ปลายหางใหญ่เท่าหม้อน้ำ ปลายแหลมมีเข็มพิษทำจากกระดูกและเขา** ยาวถึงสี่เมตร สีดำเงา แหลมคมราวกับปลายง้าวยาว ปลายเข็มพิษหยดพิษมรกตหนาอย่างต่อเนื่อง ตกลงไปบนแผ่นหินอ่อน ทำให้หินเดือดและเป็นแผล ปล่อยควันสีขาวที่ลุกไหม้ซึ่งกัดกร่อนแม้แต่โลหะ! ชายผู้ถูกเนรเทศถือหอกไม้แล้วรีบวิ่งไปข้างหน้า พยายามเสี่ยงชีวิตเพื่อปกป้องลูกเล็กๆ ของเขา แต่คีมยักษ์ของแมงป่องก็กวาดผ่านไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น: — *แคร็ก!* ร่างของชายคนนั้นถูกตรึงไว้ครึ่งหนึ่ง เลือดสดอาบทราย! สัตว์ประหลาดยกหางเข็มพิษขึ้นสู่ท้องฟ้า เตรียมแทงกลุ่มผู้หญิงและเด็กที่กอดกันและร้องไห้ด้วยความสิ้นหวัง --- ### II. เสียงไม้เท้าแหวกลม: ขอทานปรากฏกาย ในขณะนั้นเมื่อเส้นด้ายหนึ่งพันปอนด์ห้อยอยู่ เสียงหอนที่ทำให้แก้วหูแตกก็ดังก้องมาจากยอดหน้าผาหินอ่อน! — *ว้าว!* เงาดำกระโดดลงมาจากหน้าผาสูงกว่าห้าฟุตขึ้นไปในอากาศราวกับนกอินทรีดำกำลังล่าเหยื่อ! — "ตีสุนัข โลกที่ล่มสลาย!" เสียงคำรามลึกดังก้องเหมือนฟ้าร้อง! ชูเยี่ย ล้มลงอย่างอิสระ จับ ไม้เท้ากระดูกดำ น้ำหนัก 30 ปอนด์ด้วยมือทั้งสองข้าง โดยเน้นที่น้ำหนักตัวทั้งหมดของเขาและความรุนแรงของ ศิลาโลหิต ที่หน้าอกของเขา กระแทกศีรษะของไม้เท้าที่หุ้มด้วยเหล็กลงไปตรงข้อต่อระหว่างลำตัวกับคีมขนาดยักษ์ที่อยู่ทางด้านขวาของแมงป่อง! — *ป๊อป พีพี!* เสียงระเบิดดังกึกก้องไปทั่วแอ่งหิน! ปลายไม้เท้าที่หุ้มด้วยเหล็กกระแทกเข้ากับข้อต่อกระดูกอ่อนที่อ่อนนุ่ม ทำลายเกราะไคตินหนาของสัตว์ร้ายยักษ์ให้แตกเป็นเสี่ยง ส่งผลให้ของเหลวสีเขียวผสมกับเลือดสีดำกระเด็นออกมา! — *จม T T T!* แมงป่องยักษ์ทะเลทรายกระดูก ปล่อยเสียงร้องอันเจ็บปวดดังลั่นจนสั่นสะเทือนพื้นผิวทะเลสาบใต้ดิน! คีมขวาขนาดยักษ์ห้อยลงมาครึ่งหนึ่ง ทำให้สูญเสียความยืดหยุ่นไปบ้าง! ร่างใหญ่โตของสัตว์ประหลาดเซไปข้างหนึ่ง ชูเยี่ย ยืมแรงกระแทกจากการพลิกตัวกลางอากาศ เท้าเปล่าของเขาร่อนลงบนพื้นทรายร้อนอย่างมั่นคงระหว่างสัตว์ประหลาดกับทาสที่ตัวสั่นอยู่ข้างหลัง! เกราะหนังหมูป่าที่หุ้มซี่โครงของ ศพโบราณ บนหน้าอกของเขาเปล่งแสงสีม่วงของ รอยสลักมารกระดูกโบราณ เสื้อผ้าขาดรุ่งโรจน์ปลิวไสวตามลมร้อน เผยให้เห็นใบหน้าที่ผุพังราวกับมีด และดวงตาแดงราวกับเลือด! — "ลุกขึ้น! วิ่งไปหลังต้นอินทผาลัม!" ชูเยี่ย ไม่หันกลับและตะโกนเสียงดัง ผู้หญิงและเด็กตื่นจากฝันร้ายและช่วยกันวิ่งหนีไปยังก้อนหินที่อยู่ด้านหลังอย่างปลอดภัย --- ### III. ศึกชี้ตายท่ามกลางพายุทรายและพิษมรกต แมงป่องยักษ์ทะเลทรายกระดูก บ้าไปแล้ว! ในฐานะลอร์ดผู้ปกครองทะเลทรายแห่งนี้มาหลายร้อยปี ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดกล้าทำร้ายร่างกายที่หุ้มเกราะที่ไม่อาจทำลายได้ของมัน ไม่ต้องพูดถึงขอทานตัวเล็กๆ ที่ขาดๆ หายๆ เลย! — *กรี๊ด!* สัตว์ร้ายยักษ์หมุนตัวไปรอบๆ มีขาแหลมแปดขาเหมือนจักรเย็บผ้าที่พุ่งลงไปในทราย คีมยักษ์ที่เหลือทางด้านซ้ายกวาดไปตามเส้นทางที่มีพายุ เล็งตรงไปที่เอวของ ชูเยี่ย! การโจมตีครั้งใหญ่ทำให้เกิดพายุเฮอริเคนกดดันจนทรายและฝุ่นปลิวว่อน! — "การกลิ้งหลบเถื่อน!" จู่ๆ ชูเยี่ย ก็คลานเข้ามาใกล้พื้นทราย ทั้งตัวของเขาราวกับควันดำที่ลอดผ่านใต้คีมหินขนาดยักษ์ที่มีความกว้างเพียงเส้นผม! — *แบม!* คีมฟาดไปที่หินอ่อนด้านหลังเขา ทำให้หินหนาสามเมตรแตกเป็นชิ้นๆ! แต่อันตรายที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่คีม! ทันทีที่ ชูเยี่ย ผ่านใต้ก้ามปู หางยาวสามฟุตของแมงป่องก็ตัดผ่านลมและตกลงมาจากด้านบนของหัวราวกับสายฟ้าสีดำ! เข็มแหลมของกระดูกและเขาแทงลงไปในทรายข้างส้นเท้าของ ชูเยี่ย! - *โผล่! บูม!* พิษมรกตพุ่งออกมา ทำให้ทรายโดยรอบกลายเป็นแอ่งโคลนเดือดทันที ปล่อยควันพิษที่กัดกร่อนจนไหม้ผ้าที่ขาดอยู่ใต้เท้าของเขา! เพียงครึ่งวินาทีต่อมา ร่างกายของเขาถูกพิษกัดกร่อนจนกลายเป็นแอ่งน้ำสีเหลือง! แมงป่องดึงเข็มพิษออกมา หางของมันขดอย่างต่อเนื่อง แทงอันทรงพลังติดต่อกันเก้าครั้งโดยมุ่งเป้าไปที่จุดสำคัญของ ชูเยี่ย! พื้นโอเอซิสถูกบดขยี้เป็นหลุมลึกเก้าหลุมที่เต็มไปด้วยควัน ชูเยี่ย ทำท่าคลานร่างกายอย่างต่อเนื่อง ขาของเขาร่อนไปมาระหว่างเม็ดทรายร้อนอย่างรวดเร็ว แต่เขารู้ดี: ความแข็งแกร่งทางกายภาพของมนุษย์นั้นมีจำกัด หากเขายังคงหลบเลี่ยงภายใต้ความร้อนที่แผดจ้านี้ ในไม่ช้าเขาก็จะหมดแรงก่อนที่สัตว์ประหลาดจะเหนื่อยล้า! หากต้องการฆ่ามัน คุณต้อง **เอาหางเข็มพิษของมันออก** ก่อน! --- ### IV. ชามดินเผาสะท้อนแสงแวบและหักเหล็กในพิษ ชูเยี่ย ถอยหลังสามก้าว ดวงตาของเขาสแกนโครงสร้างของหัวแมงป่องอย่างรวดเร็ว บนหัวของสัตว์ประหลาดมีดวงตาประกอบสีดำมันวาวสี่คู่ ซึ่งมีความไวต่อแสงอย่างมากเพื่อการล่าสัตว์ในความมืดของทะเลทราย และเหนือขึ้นไปนั้น พระอาทิตย์เที่ยงวันก็ส่องแสงราวกับลูกไฟ! — “นี่คือโอกาส!” ขณะที่แมงป่องยกหางขึ้นและเตรียมที่จะแทงครั้งที่สิบ ชูเยี่ย ก็ยืนตัวตรงขึ้นโดยไม่ได้ยกไม้เท้าขึ้นเพื่อสกัดกั้น! เขาพองหน้าอกออก วาง **ชามเซรามิกที่หักครึ่งหนึ่ง** ไว้หน้าหน้าอกชุดเกราะเพื่อรับแสงแดดที่เจิดจ้าที่สุด! — *ช็อค จี จี!* พื้นผิวของเซรามิกที่แตกหักซึ่งผ่านการขัดเกลามาหลายครั้ง ทันใดนั้นก็สะท้อนแสงสีขาวพราวราวกับสายฟ้านับพันที่บรรจบกัน ยิงตรงเข้าไปยังดวงตาประกอบสี่คู่ของสัตว์ร้ายยักษ์! — *จม T T T!* ดวงตาที่บอบบางของแมงป่องถูกแสงสีขาวอันทรงพลังเผาไหม้ในทันที! สัตว์ประหลาดนั้นตาบอดสนิทชั่วคราว! หางของเข็มพิษที่ตกลงกลางอากาศกระเด็นไปชนเข้ากับลำต้นของต้นอินทผาลัมโบราณ ทะลุเข้าไปในลำต้นของต้นไม้ใหญ่ที่คนทั้งสองกอดกันติดอยู่ในเมล็ดไม้! นี่คือช่วงเวลา! - "ขึ้นไป!" ชูเยี่ย ปล่อยเสียงคำรามอันดุร้าย! เขาเตะอย่างแรงบนลำต้นของต้นอินทผาลัม ใช้แรงผลักดันทะยานขึ้นไปในอากาศ ตกลงไปที่หางแมงป่องยักษ์ที่ติดอยู่! ชูเยี่ย เท้าเปล่าเหยียบบนชุดเกราะที่ร้อนแรงที่ลุกเป็นไฟ ร่อนไปราวกับกระรอกไปตามหางของสัตว์ประหลาด วิ่งตรงไปยังข้อต่อสุดท้ายที่มีเข็มพิษสอดเข้าไปในหาง! เขาจับขาของเขาแนบกับลำตัวหางอย่างแน่นหนา ไม้เท้ากระดูกดำ ในมือขวาของเขาแทงตะปูเหล็กที่เป็นสนิมเข้าไปในช่องว่างระหว่างกระดูกหางทั้งสอง! จากนั้น ชูเยี่ย ปล่อยไม้เท้า แขนทั้งสองข้างของเขากอดเข็มพิษยาวสี่เมตรไว้แน่น โดยเน้นไปที่ความแข็งแกร่งทั้งหมดของ ศิลาโลหิต และความแข็งแกร่งของ Crazy Bone Warrior โดยงอข้อต่อเป็นมุมเก้าสิบองศาในทิศทางตรงกันข้าม! — "แบ่งให้ฉัน!" — *แคร็ก ซี ซี ซี!* เสียงอันเยือกเย็นและคมชัดดังก้องไปทั่วทั้งโอเอซิส! ชูเยี่ย หักหางแมงป่องด้วยเข็มกระดูกเขาพิษอันใหญ่เท่าต้นขา! เลือดพิษสีเขียวระเบิดราวกับกระแสที่พุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า! สัตว์ประหลาดคำรามด้วยเสียงร้องแห่งความสิ้นหวังจนพังทลาย ร่างขนาดยักษ์ของมันต่อสู้อย่างบ้าคลั่ง ฟาดฟันและล้มต้นอินทผลัมที่อยู่รอบๆ ตัวมันจนล้มลง! --- ### V. มหาศึกชี้ขาด: พิฆาตจ้าวทะเลทราย การสูญเสียเข็มพิษ แมงป่องยักษ์ทะเลทรายกระดูก ก็เหมือนกับเสือที่มีเขี้ยวหัก! มันหมุนอย่างแรง คีมซ้ายก็เหวี่ยงขึ้น พยายามคว้า ชูเยี่ย ที่ยืนอยู่บนหลังของมัน แต่ ชูเยี่ย จับ **เข็มพิษที่เพิ่งหัก** ไว้ในมืออย่างมั่นคง! เข็มพิษที่ทำจากกระดูกและเขานั้นแข็งราวกับเหล็กสีดำ ปลายแหลมของเข็มยังคงมีพิษมรกตถึงตาย! ชูเยี่ย ยืนอย่างมั่นคงบนกระดูกสันหลังของแมงป่อง มือทั้งสองข้างยกเข็มพิษขึ้นเล็งตรงไปที่รอยแตกบนศีรษะ - ซึ่งดวงตาทั้งสี่ของสัตว์ประหลาดนั้นมีเลือดออกอย่างสุ่มสี่สุ่มห้า! — "พิษของตัวคุณเอง... ลิ้มรสมันด้วยตัวคุณเอง!" — *แปป พี พี!* ชูเยี่ย ใช้พละกำลังทั้งหมดของเขาและแทงเข็มพิษยาวสี่เมตรเข้าไปในกะโหลกของแมงป่องยักษ์ แทงมันเข้าไปในสมองของมันโดยตรง! พิษมรกตอันทรงพลังกัดกร่อนสมองของสัตว์ร้ายยักษ์ทันที! — *ฮึก... กรี๊ด...* เสียงฟู่สำลักในลำคอของสัตว์ประหลาด ขาที่แหลมทั้งแปดของมันกระตุกอย่างรุนแรง จากนั้นค่อย ๆ ก้มลง ร่างยักษ์ที่มีน้ำหนักหลายสิบตันทรุดตัวลงบนทรายร้อนราวกับปราสาทที่พังทลาย ส่งผลให้ฝุ่นทรายและน้ำในทะเลสาบกระเซ็นสูงขึ้นไปบนท้องฟ้า! ลอร์ดแห่ง ทะเลทรายซากกระดูก... ถูกทำลายสิ้นแล้ว! ชูเยี่ย ยืนอยู่บนซากศพของสัตว์ร้ายยักษ์ หน้าอกอันบางเฉียบของเขาขึ้นลงอย่างรุนแรง เสื้อผ้าที่ขาดรุ่งริ่งของเขาเปียกโชกไปด้วยเลือดและเหงื่อ แต่บนริมฝีปากของเขามีรอยยิ้มที่เย่อหยิ่งและไม่ย่อท้อของผู้ชนะสูงสุด! จากด้านหลังต้นอินทผาลัม กลุ่มทาสและผู้หญิงก็เดินออกไปอย่างขี้อาย พวกเขาจ้องมองไปที่ซากศพของสัตว์ประหลาดยักษ์ที่เคยสร้างความหวาดกลัวให้กับผู้คนมากมาย จากนั้นเงยหน้าขึ้นมองร่างขอทานที่มี ชามที่แตก ยืนสูงอยู่บนท้องฟ้าสีคราม พร้อมกันนั้น ผู้คนมากกว่ายี่สิบคนคุกเข่าลงบนทรายเปียก ก้มศีรษะด้วยความเคารพราวกับกำลังบูชาเทพเจ้าแห่งสงครามที่เพิ่งลงมายังโลก!