# บทที่ 15: ศาสตราคู่กระดองแมงป่อง > *"จากไม้ขอทานไปจนถึงมีดเนื้อสัตว์ป่า ผู้ถูกเนรเทศได้เติบโตขึ้นอย่างเป็นทางการด้วยเขี้ยวและกรงเล็บที่แท้จริง"* --- ### I. สายน้ำจืดสายแรกแห่งโอเอซิส ชูเยี่ย ก้าวลงไปที่ขอบทะเลสาบใต้ดินธรรมชาติของ โอเอซิสกระดูก เขาคุกเข่าข้างหนึ่งบนทรายเปียก ตักน้ำเย็นใสราวกับน้ำค้างยามเช้าขึ้นมาจิบ แล้วราดลงบนใบหน้า เปื้อนเขม่าและเลือดสัตว์ร้าย น้ำเย็นสดชื่นไหลผ่านมุมริมฝีปากที่แห้งแตกของเขา ช่วยผ่อนคลายปอดของเขาที่ถูกเผาไหม้จากควันพิษจากทะเลทราย เขาก้มศีรษะลงใกล้กับผิวน้ำและดื่มเข้าไปใหญ่ เขาไม่เคยรู้สึกมาก่อนในชีวิตว่าการจิบน้ำจืดจะอร่อยและล้ำค่าขนาดนี้! แม้แต่ไวน์ซีอิ๊วหยกในงานเลี้ยงของจักรพรรดิโบราณก็ไม่สามารถเทียบได้กับหนึ่งในพันของลำธารใต้ดินใต้ดินนี้ น้ำจืดที่เทลงในท้องรวมกับความร้อนของเม็ดยา ศิลาโลหิต ในช่องอก กลายเป็นกระแสพลังที่ไหลล้นไปทั่วแขนขาทันที ชะล้างความเหนื่อยล้าและฝุ่นละอองทั้งหมดหลังจากการต่อสู้ความตายที่ทำให้โลกแตก ข้างหลังเขา ทาสที่ได้รับการช่วยเหลือมากกว่ายี่สิบคน - ใบหน้าซีดเซียว เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง - ยืนอย่างระมัดระวังรอบๆ ร่างของ แมงป่องยักษ์ทะเลทรายกระดูก ชายชราผมหงอกและมีเครา ร่างกายเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นจากไฟและแส้ เดินจาก ชูเยี่ย ไปสามก้าวแล้วคุกเข่าลงด้วยความเคารพ: — "ผู้มีพระคุณผู้ยิ่งใหญ่! ชายชราชื่อ อาปา เขาเคยเป็นช่างตีเหล็กอาวุธของชาวป่าเถื่อนในทะเลทรายก่อนที่จะถูกพวกโจรกดขี่... ชีวิตพวกเรามากกว่ายี่สิบคนในวันนี้ได้รับการช่วยชีวิตโดยผู้มีพระคุณที่ยิ่งใหญ่! โปรดยอมรับความกตัญญูของเรา!" กลุ่มสตรีและเด็กที่อยู่ด้านหลังก็คุกเข่าลงพร้อมเพรียงกัน ชูเยี่ย ยืนขึ้นแล้วหันไปมอง อาปา เสียงของเขาสงบ: “ลุกขึ้น ทุกคน ที่นี่ไม่มีผู้มีพระคุณหรือคนรับใช้ ฉันฆ่าแมงป่องตัวนี้เพื่อเอาเนื้อและชุดเกราะของมัน คุณรีบหาน้ำและรวบรวมไม้แห้ง เนื้อของสัตว์ร้ายนี้เพียงพอสำหรับพวกเราทุกคนที่จะกินได้สามวัน!” เมื่อได้ยินคำว่า "อิ่ม" ดวงตาของทาสที่ชาจากความหิวและกระหายก็สว่างขึ้นด้วยความหวังอันแข็งแกร่ง --- ### II. แล่ซากอสูรยักษ์และลับศาสตราคู่ ภายในเวลาเพียงครึ่งชั่วโมง แคมป์ไฟขนาดยักษ์ก็ถูกจุดบนชายฝั่งทะเลสาบโดยใช้กิ่งอินทผลัมแห้ง เนื้อแมงป่องทะเลทรายมีสีขาวราวกับเนื้อปู เนื้อฉ่ำหวาน เสียบไม้สดบนกิ่งไม้ย่างบนถ่าน ส่งกลิ่นหอมหวานไปทั่วโอเอซิส พวกทาสที่หิวโหยมาเป็นเวลานานได้กินอย่างตะกละตะกลามและหลั่งน้ำตาด้วยอารมณ์ ในขณะเดียวกัน ในมุมหินเรียบข้างทะเลสาบ ชูเยี่ย และช่างตีเหล็กเก่า อาปา กำลังมุ่งความสนใจไปที่การสร้างอาวุธทั้งหมด ศพของ แมงป่องยักษ์ทะเลทรายกระดูก เป็นสมบัติล้ำค่า: - เกราะไคตินสีม่วงดำที่หน้าอกและกรงเล็บมีความหนามากกว่าหนึ่งนิ้ว แข็งกว่าเหล็กอายุพันปี แต่มีน้ำหนักน้อยกว่าเหล็กเย็นถึงครึ่ง! - หลังจากที่ก้ามหินยักษ์สองตัวถูกดึงออกมาจากชั้นในของเนื้อ พวกมันเผยให้เห็นแผ่นกระดูกและกระดูกอ่อนโค้งเป็นรูปครึ่งวงกลมสองแผ่น ซึ่งตามธรรมชาตินั้นแหลมคมราวกับเคียวแห่งความตาย! แม้ว่า อาปา จะเก่าแล้ว แต่ทักษะของช่างตีเหล็กในทะเลทรายยังคงมีทักษะสูงมาก เขาใช้ทะเลทรายควอทซ์ขัดขอบแต่ละด้านของแผ่นกระดูกอ่อนทั้งสองของกรงเล็บแมงป่องอย่างพิถีพิถัน รวมกับสารละลายพิษตามธรรมชาติที่เหลืออยู่ในส่วนหางเพื่อทำให้พื้นผิวของใบมีดเย็นลง ภายใต้มือที่ได้รับการฝึกฝนของ อาปา และคำแนะนำที่แม่นยำของมุมตัดของ ชูเยี่ย ดาบที่สมบูรณ์สองเล่มก็ค่อยๆ เป็นรูปเป็นร่าง: คู่ **ดาบคู่กระดูกกระดองแมงป่อง** นั่นเอง! ดาบแต่ละเล่มมีความยาวสามเมตรพอดี ดาบนั้นมีสีดำราวกับค่ำคืนแห่งทะเลทราย และบนตัวดาบก็มีร่องตามธรรมชาติที่ประกอบด้วยชั้นของพิษมรกตเรืองแสงสลัวๆ สันใบมีดหยักหนาใช้เพื่อจับและหักดาบของคู่ต่อสู้ ในขณะที่ปลายโค้งของดาบนั้นคมมาก แม้แต่เส้นผมที่ร่วงผ่านใบมีดก็ขาดครึ่ง! ด้ามดาบพันแน่นด้วยหนังละมั่งทะเลทรายที่มีผิวสีแทนด้วยไขมันแมงป่อง สามารถถือไว้ในมือได้และกันลื่นอย่างแน่นอน ชูเยี่ย จับทหารแฝดคู่หนึ่งแล้วเดินออกไปบนผืนทราย พยายามแกว่งดาบเบา ๆ — *ข้าม T T!* ดาบแสงสีเขียวฉีกผ่านอากาศ เปล่งเสียงหวีดหวิวอันแสนหวานราวกับเสียงผ้าไหมฉีก! เขาฟันหินหินอ่อนหนา 2 เมตรที่อยู่ติดกับทะเลสาบได้อย่างง่ายดาย — *ปัง!* ไม่มีเสียงระเบิดดัง ไม่มีประกายไฟ! ใบมีดตัดผ่านหินแข็งอย่างนุ่มนวลราวกับตัดผ่านโคลนนุ่ม! หน้าตัดของหินแบนและดำราวกับถูกพิษละลาย! ผลงานชิ้นเอกของอาวุธ! ไม้มะเกลือเก่าและดาบสั้นดั้งเดิมได้ถูกแทนที่ด้วยดาบแห่งป่าที่แท้จริง! ด้วย ไม้เท้ากระดูกดำ ที่มีน้ำหนัก 30 ปอนด์ พันด้วยหนามหางแมงป่องที่ผูกไว้ด้านหลัง ตอนนี้ ชูเยี่ย มีระบบการต่อสู้ที่สมบูรณ์แบบตั้งแต่การต่อสู้ระยะไกลไปจนถึงการต่อสู้ระยะประชิด! --- ### III. เงามืดแห่งป้อมปราการทรายถล่มและหัวหน้าโจรซาถูหม่า ในขณะที่ ชูเยี่ย กำลังวางกระเป๋า Twin Soldiers ไว้ในซองหนังทั้งสองที่พาดไว้ด้านหลังของเขา อาปา ก็ก้าวไปข้างหน้าทันที ใบหน้าเก่าของเขาแสดงความกังวลอย่างยิ่ง: — "ผู้มีพระคุณผู้ยิ่งใหญ่... คุณมีอาวุธที่ดี แต่ผู้เฒ่าแนะนำว่าอย่าอยู่ในโอเอซิสแห่งนี้นานเกินไป" ชูเยี่ย หันกลับมามองเขา: — "เกิดอะไรขึ้น?" อาปา ลดเสียงลงและชี้ไปที่ภูเขาหินสีแดงเข้มในทะเลทรายตะวันตก: — "สิบไมล์จากที่นี่คือ **ป้อมปราการทรายถล่ม** — ที่ซ่อนของโจรหัวรุนแรงกว่าสามร้อยคนภายใต้คำสั่งของ **Hac Sa Cuong Dao ซาถูหม่า**! เขาเป็นนักโทษประหารในทะเลทรายที่โหดร้ายอย่างยิ่ง ถือมีดหนักหนักหลายร้อยปอนด์ ฟันผู้คนโดยไม่กระพริบตา” ชายชราตัวสั่นและพูดต่อ: — "ในป้อมปราการนั้น เขาขังผู้ถูกเนรเทศมากกว่าสองร้อยคนไว้ในกรงเหล็กที่โดนแสงแดดกลางทะเลทราย บังคับให้พวกเขาขุดผ่านซากปรักหักพังโบราณเพื่อค้นหา ศิลาโลหิต และ Ta An เพื่อส่งมอบให้เขา เราเป็นผู้โชคดีที่หลบหนีเมื่อคืนนี้ ... " อาปา กลืนน้ำลาย ใบหน้าของเขาขาวซีดด้วยความกลัว: — "และที่สำคัญที่สุด... เมื่อเช้านี้ คนส่งของ จินว่านรัว จาก ค่ายพักทหารที่เหลือ ขี่ม้าไปที่ป้อมปราการ โดยบอก ซาถูหม่า ว่าคุณกำลังเข้าสู่ทะเลทราย! ซาถูหม่า ได้มอบรางวัล ศิลาโลหิต ห้ารางวัลไว้บนหัวของคุณ! เขากำลังรวบรวมทหารม้าทะเลทรายทั้งหมดเพื่อเตรียมมุ่งหน้าไปยังโอเอซิสแห่งนี้เพื่อจับกุมคุณ!" จินว่านรัว อีกแล้ว! มุมปากของ ชูเยี่ย ยกขึ้นด้วยรอยยิ้มที่เย็นชาราวกับน้ำแข็งและหิมะในทะเลทราย เขาไม่แปลกใจเลย นักธุรกิจอ้วนในตลาดมืดคนนั้นเป็นอีแร้งไปทุกทิศทุกทาง ต่อหน้า ชูเยี่ย เขาเสนอยาและชุดเกราะหนังอย่างสั่นเทา แต่ด้านหลังของเขา เขาขายที่อยู่ของเขาให้กับหัวหน้าโจรทันทีเพื่อยืมมีดเพื่อฆ่าผู้คน! — “เขาต้องการหัวของฉันเหรอ?” ชูเยี่ย ค่อยๆ ยกมือขึ้นเพื่อแตะชามเซรามิกที่แตกครึ่งชิ้นบนหน้าอกของเขา ไฟแห่งความเกลียดชังและความอยู่รอดในอกของเขาถูกเผาไหม้อย่างดุเดือดอีกครั้ง! ในสถานที่แห่งนี้ การซ่อนตัวไม่เคยมีทางรอดมาก่อน นักล่าตัวจริงไม่เคยนั่งรอให้ศัตรูเข้ามาล้อม — "อาปา" ชูเยี่ย พูดด้วยเสียงต่ำ — "ใช่แล้ว... มีชายชราคนหนึ่ง!" “หลังจากที่ฉันจากไป คุณก็พาผู้หญิงและเด็กทั้งหมดไปซ่อนตัวในถ้ำใต้ดินตรงเชิงโอเอซิส และใช้เนื้อแมงป่องและน้ำในทะเลสาบเพื่อความอยู่รอด” อาปา เบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ: — "ผู้มีพระคุณที่ยิ่งใหญ่... จะไปที่ไหนล่ะ!" ชูเยี่ย ดึงดาบ ดาบคู่กระดูก ออกจากฝัก ใบมีดสีน้ำเงินแวววาวท่ามกลางพระอาทิตย์ตกดินในทะเลทราย: — "ฉันจะไป ป้อมปราการทรายถล่ม เขาอยากได้หัวฉัน... ฉันจะเอาหัวเขากลับมาเป็นแก้วดื่มให้คุณ!" หลังจากพูดจบ โดยไม่ต้องรอให้ อาปา พูดออกมาต่อต้าน ร่างของ ชูเยี่ย ก็เหมือนกับสายฟ้าสีดำที่พุ่งข้ามชายฝั่งทะเลสาบ ก้าวข้ามทรายสีเหลือง มุ่งหน้าตรงไปยังเทือกเขาหินสีแดงเข้มที่ซึ่ง ป้อมปราการทรายถล่ม ตั้งอยู่!