# บทที่ 23: ศึกโลหิตประตูสมุทรเมืองหลวง > *"เมื่อใบเรือสีดำของผู้ถูกเนรเทศกลับมา เมืองหลวงอันงดงามก็สั่นสะเทือนภายใต้เสียงคำรามของนักล่าที่เพิ่งหลุดจากโซ่ตรวนของมัน"* --- ### I. ปิดล้อมประตูสมุทรและขากรรไกรฉลามเหล็ก ประตูสมุทรเมืองหลวง - ประตูแห่งเดียวในทะเลที่นำไปสู่เมืองหลวง มหาจักรวรรดิต้าอิ๋ง - เป็นป้อมปราการป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ทั้งสองด้านของช่องแคบมีภูเขาหินปูนสองลูกสูงหลายร้อยเมตร บนหน้าผามีเครื่องยิงและปืนใหญ่หลายร้อยกระบอกที่บรรจุระเบิดสีดำของทหารเสือ ใต้ท้องทะเลมีโซ่เหล็กขนาดยักษ์ใหญ่เท่าลำต้นของต้นไม้โบราณ **คินห์ลองโทไห่ซิฉ** ร้อยอยู่ใต้น้ำ เชื่อมระหว่างฝั่งทั้งสองฝั่ง พร้อมจะยืดออกเพื่อฉีกก้นกระดูกงูของเรือลำใดก็ตามที่กล้าบุกรุก นอกชายฝั่ง กองเรือเรือรบหุ้มทองสัมฤทธิ์ขนาดยักษ์จำนวนห้าสิบลำของ Imperial Guard เรียงแถวเป็นรูปโค้ง ธงปักด้วยมังกรสีทองปลิวไสวท่ามกลางสายลมยามเช้า บนสะพานของเรือธง *Kim Long Hao* รองผู้บัญชาการ กองทหารรักษาพระองค์ ยืนมองผ่านกล้องโทรทรรศน์ มุมปากของเขาขดขึ้นด้วยความดูถูก: “ข่าวจากการลาดตระเวนบอกว่ามีกลุ่มเรือขาด ๆ หาย ๆ ของนักโทษที่ถูกเนรเทศกลับมาข้ามทะเลเหรอ? ช่างน่าขันจริงๆ! พวกขอทานที่ขาด ๆ หาย ๆ คิดว่าทะเลเป็นสระน้ำในหมู่บ้านเหรอ? สั่งพลปืนให้เตรียมพร้อม ถ้าพวกเขาเห็นเงาใบเรือสีดำพวกเขาจะยิงพวกมันทั้งหมดให้ฉัน!” — *คุกและ... คุกและ... คุกและ...* จู่ๆ เขาที่ทื่อ ครวญคราง และน่าสะพรึงกลัวก็ฉีกทะลุหมอกนอกชายฝั่ง! พื้นผิวทะเลซึ่งแต่เดิมสงบ จู่ๆ ก็ปะทุเป็นคลื่นขนาดใหญ่และรุนแรง! จากภายในหมอกสีขาวสลัว เรือรบสีดำเจ็ทขนาดมหึมาสามสิบลำค่อยๆ ทะลุคลื่นและพุ่งไปข้างหน้าราวกับฝูงสัตว์ทะเลยุคก่อนประวัติศาสตร์! ตัวเรือหุ้มด้วยเกราะไคตินสีม่วงดำของ แมงป่องยักษ์ทะเลทรายกระดูก และซี่โครงของ ศพโบราณพันปี คันธนูอันแหลมคมของมันทำจากเขาปีศาจ และหินสีดำคู่แฝดก็ฉีกคลื่นสีขาวส่งเสียงคำรามที่ทำให้แผ่นดินไหว! บนใบเรือสีดำขนาดยักษ์ของเรือธงชั้นนำ *Black Bone Unicorn* มีสัญลักษณ์พิเศษถูกวาดด้วยเลือดแห้ง: **ภาพชามเซรามิกที่แตกครึ่งใบถูกเผาระหว่างดาบไขว้สองเล่ม**! --- ### II. หัวเรือกระดูกทลายโซ่แหวกคลื่น — "ยิง! ยิงเพื่อฉัน!" รองผู้บัญชาการ กองทหารรักษาพระองค์ เปลี่ยนสีด้วยความหวาดกลัวและคำรามเสียงดัง - *โอ้! ว้าว! ว้าว!* ปืนใหญ่หลายร้อยกระบอกบนเรือรบหลวงห้าสิบลำเปิดฉากยิงพร้อมกัน! กระสุนเหล็กร้อนแดงและหินเหล็กไฟตกลงมาเหมือนฝน พุ่งทะลุท้องฟ้าและพุ่งตรงไปยังกองเรือที่ถูกเนรเทศ! แต่เหตุการณ์น่าสะพรึงกลัวเหนือจินตนาการของกองทัพแห่งเมืองหลวงก็เกิดขึ้น: เปลือกเหล็กหนักหลายสิบปอนด์เมื่อชนกับชุดเกราะของแมงป่องและซี่โครงของ ศพโบราณ ที่ปกคลุมตัวเรือโครงกระดูก... กระเด้งกลับออกไปทันที ตกลงไปในทะเลโดยไม่แม้แต่จะเจาะไม้มะเกลือแม้แต่ชิ้นเดียว! บล็อก **รอยสลักมารกระดูกโบราณ** และพิษแมงป่องในทะเลทรายได้ทำให้เกราะนั้นกลายเป็นกำแพงซึ่งทำลายไม่ได้เมื่อเทียบกับปืนใหญ่ทั่วไป! บนหัวเรือของเรือธง *ยูนิคอร์นกระดูกดำ* ชูเยี่ย สวมเสื้อคลุมขนสัตว์สีแดงเข้มของ วานรยักษ์โลหิตโบราณ มือทั้งสองข้างจับไม้ ไม้เท้ากระดูกดำ น้ำหนัก 30 ปอนด์ที่ฝังลึกอยู่ในพื้นไม้ไว้แน่น เขามองไปที่โซ่เหล็กขนาดยักษ์ของราชามังกรโทไห่ซิกที่ค่อยๆ ทอดยาวไปทั่วผิวน้ำ ดวงตาสีแดงเลือดของเขาส่องประกายด้วยแสงเย็น: — "โจมตีเต็มกำลัง! บดขยี้มันเป็นชิ้น ๆ เพื่อฉัน!" — *แบมมมมมม!* คันธนูของเรือธง *Black Bone Unicorn* — พร้อมด้วยหินสีดำ Twin Palaces ของท่าเรือ เพชฌฆาต — ได้ถล่มลงมาตรงกลางโซ่เหล็กขนาดยักษ์ของราชสำนัก! ระเบิดดังสนั่นสั่นสะเทือนภูเขาหินปูนทั้งสองลูก! โซ่เหล็กขนาดใหญ่เท่ากับลำต้นของต้นไม้โบราณที่ขวางประตูทะเลมาสามร้อยปี... ถูกตัดออกเป็นสามชิ้นทันที ตกลงสู่ก้นมหาสมุทรลึก! กองร้อยเรือที่เหลือทะลุการปิดล้อม เหมือนกับกลุ่มฉลามดำที่พุ่งตรงเข้าไปตรงกลางแนวเรือรบหลวง! --- ### III. ศึกนาวีเดือด: บดขยี้ทัพเรือหลวงเมืองหลวง — *แคร็ก! ว้าว! อะไรนะ!* คันธนูที่หุ้มกระดูกของเรือพุ่งเข้าชนด้านข้างของเรือธง *คิมหลงห่าว*! ตัวเรือหุ้มทองสัมฤทธิ์หักครึ่งเหมือนเปลือกไข่! น้ำทะเลพุ่งเข้ามา ทหาร กองทหารรักษาพระองค์ หลายร้อยนายสวมชุดเกราะเหล็กตกลงไปในทะเล กรีดร้องอย่างอนาถ — "ฆ่าให้ตายเถอะ!" นักรบที่ถูกเนรเทศหลายพันคน - นำโดยช่างตีเหล็กเก่า เหล็กกระดูกเหลย และนักรบทะเลทราย - กวัดแกว่งดาบและดาบที่ทำจาก หินเหล็กไฟหยาบ กระโดดข้ามดาดฟ้าศัตรู ฆ่าโลก! พวกเขาไม่ใช่คนถ่อมตัวที่คุกเข่าขออาหารอีกต่อไป พวกมันเป็นสัตว์ดุร้ายที่มีความเกลียดชังไม่รู้จบ การฟันแต่ละครั้งเต็มไปด้วยความโกรธแค้นที่ใช้เวลาหลายเดือนถูกขังอยู่ในกรงเหล็กและโคลน! กองทัพเรือคุ้นเคยกับการกดขี่พลเรือนและไม่เคยเผชิญหน้ากับกองทัพที่ป่าเถื่อนและสิ้นหวังขนาดนี้มาก่อน ในเวลาเพียงครึ่งชั่วโมง เรือรบหลวง 50 ลำจม 30 ลำจม ที่เหลืออีก 20 ลำชูธงขาวแล้วหนีไปที่ริมฝั่งแม่น้ำ! ปากอ่าวไห่ม่อนพังยับเยิน! กองเรือ Tan Cot คำรามตรงเข้าไปในปากแม่น้ำ เข้าใกล้เมืองหลวง ต้าอิ๋ง! --- ### IV. รอยเท้าเปลือยเปล่าบนท่าเรือเมืองหลวง เมื่อบ่ายวันนี้ ท่าเรือหลวงของเมืองหลวง ต้าอิ๋ง เต็มไปด้วยความสยดสยองอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในประวัติศาสตร์การก่อตั้งประเทศ เสียงไซเรนเตือนภัยจากหอสังเกตการณ์ของป้อมปราการดังอย่างต่อเนื่อง ผู้คนนับหมื่น พ่อค้าผู้ร่ำรวย และชาวแมนดารินแห่กันไปที่ถนน จ้องมองที่ท่าเรือด้วยสายตาตกตะลึงและหวาดกลัว เรือธง *Black Bone Ky Lan* เข้าใกล้ท่าเรือหินอ่อนอันงดงาม ไม้กระดานไม้มะเกลือหนักทอดยาวตั้งแต่หัวเรือไปจนถึงหิ้งหินที่ท่าเรือ ร่างหนึ่งค่อยๆเดินลงมาจากดาดฟ้า เป็นชายหนุ่มร่างผอม สวมชุดเกราะหนังหมูป่าสีดำคลุมซี่โครงของ ศพโบราณ และมีเสื้อคลุมขนสัตว์สีแดงเข้มยาวถึงส้นเท้า เท้าของเขาเปลือยเปล่า ทีละก้าวเหยียบแผ่นหินอ่อนสีขาวหลวง ทิ้งร่องรอยของเลือดแห้งและทรายทะเลทรายสีเหลืองไว้เบื้องหลัง ข้างหลังเขา ไม้เท้ากระดูกดำ น้ำหนัก 30 ปอนด์ถูกปกคลุมไปด้วยเหล็กสนิม และ ดาบคู่กระดูกกระดองแมงป่อง คู่หนึ่งก็เปล่งรัศมีแห่งการฆาตกรรมออกมา และตรงหน้าเสื้อของเขา... ก็มี **ชามเซรามิกที่แตกครึ่งใบ**! เมื่อเหล่าขุนนางแห่งเมืองหลวงที่ยืนอยู่บนชายฝั่งเห็นชามเซรามิกที่แตก บ้างก็ตัวสั่นและชี้และพูดตะกุกตะกัก: — "งั้น... ชูเยี่ย! เขาเป็นอดีตผู้บัญชาการ ชูเยี่ย!" — "โอ้พระเจ้า! เขายังไม่ตาย! เรือคุกที่จมไม่สามารถฆ่าเขาได้... เขาพาปีศาจกลับมาจากความตายแล้ว!" ข่าวที่ ชูเยี่ย กลับมามีชีวิตก็เหมือนเสียงฟ้าร้องดังระเบิดในเมืองหลวงอันงดงาม! ชูเยี่ย หยุดที่จุดเริ่มต้นของสะพานท่าเรือ เขาเงยหน้าขึ้นมองไปยังประตูหงส์แดงสีบรอนซ์แดงขนาดยักษ์ที่อยู่ข้างหน้า - ประตูที่ทอดตรงไปสู่ ​​พระที่นั่งจินหลวน ของพระราชวัง บนผนังของป้อมปราการสีชาด นักธนู กองทหารรักษาพระองค์ หลายพันคนถือคันธนูและลูกธนู ชี้ลงมาที่เขาอย่างสั่นเทา และบนยอดหอสังเกตการณ์ที่สูงที่สุด สวมเสื้อคลุมสีทองวิจิตร ผู้ทรยศ **อู่ฮว่าเซิง** ยืนประสานมือ ดวงตาเปื้อนเลือดมองลงไปที่อาจารย์และพี่ชายคนเก่าของเขา สายตาสบกันท่ามกลางสายฝนพรำแห่งเมืองหลวง ไม่มีคำทักทายจากชายชรา มีเพียงเปลวเพลิงแห่งความเกลียดชังยาวนับพันฟุตที่คุกคามจะเผาป้อมปราการของราชวงศ์ทั้งหมด! ชูเยี่ย ค่อยๆ ดึงดาบ ดาบคู่กระดูก ออกจากเอวของเขา ปลายดาบชี้ตรงไปที่ใบหน้าของ อู่ฮว่าเซิง ที่ด้านบนของหอสังเกตการณ์: — "อู่ฮว่าเซิง! รีบทำความสะอาดคอซะ!" — "วันนี้ ชูเยี่ย ฉันกลับมาแล้ว... เพื่อทวงบัลลังก์ของ มหาจักรวรรดิต้าอิ๋ง กลับคืนมา!"